Heen en weer

Heen en weer

Vorige week ging ik even buurten bij een oud-collega. Hij zeilt niet meer, maar vaart nu op de verschillende ponten van Amsterdam. Na 1,5 uur in de stuurhut te hebben gestaan heb ik de pont een paar keer overgevaren en (met zijn aanwijzingen) afgemeerd. Dat ging best goed. ‘Ga solliciteren’ raadde hij mij aan. En hij heeft gelijk. Hoe langer de coronacrisis duurt, hoe meer ik twijfel over ander werk. Maar ja, zo’n pont… Je hebt geen contact met de passagiers, en dat contact vind ik nou net leuk.

Ik wil niet de zoveelste zijn die klaagt, maar ik wil zo graag weer zeilen en op het achterdek met mensen praten en lachen. Vanavond de persconferentie maar afwachten. Wie weet.