Code oranje?

Code oranje?

Life isn’t about waiting for the storm to pass…
It’s about learning to dance in the rain.

Wijze woorden van Vivian Greene, waar ik me in kan vinden. Soms moet je gewoon wat risico nemen. Zo besloot ik 25(!) jaar geleden om de Verwisseling te kopen en al zeilend met passagiers mijn brood te verdienen.
Mitsen en maren waren er genoeg, maar op een gegeven moment heb ik die allemaal overboord gezet. Keuzes maken, daar gaat het om. En ik heb er nog helemaal geen spijt van.

Maar op het water moet je ook met andere risico’s rekening houden. Bijvoorbeeld als er voor slecht weer gewaarschuwd wordt. Het schip kan natuurlijk heel veel hebben. En tijdens wedstrijden waar ik soms aan mee doe zoek ik met een ervaren bemanning wel eens de grens op. Al staat het water in het gangboord, we laten de wind niet winnen.

Als schipper blijf ik echter verantwoordelijk voor de veiligheid van alle opvarenden. Dus hoe lacherig er soms ook wordt gedaan over code geel en code oranje, ik neem ze serieus. Vorige week heb ik een vaartocht verzet vanwege angstaanjagende weersberichten. Het heeft uiteindelijk een half uurtje geregend, met in de verte twee onweersklappen. Het zij zo. Safety first.

De code geel die deze warme dagen wordt afgegeven gaan we gewoon te lijf met veel zwempartijen en een hoge factor zonnebrandcreme.